Τετάρτη, 6 Ιανουαρίου 2016

Ρουμάνικος Γάμος στους Λιαπάδες

Η Αγία Αναστασία
Ένα ζευγάρι Ρουμάνοι, είχαν επισκεφθεί τους Λιαπάδες παλαιότερα, τους άρεσε πολύ το χωριό μας και αποφάσισαν να κάνουν το γάμο τους εκεί. 
Ο γαμπρός και η Νύφη (ο Μιχαήλ και η Φλωρεντία), πραγματοποίησαν την επιθυμία τους και την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2015 ώρα 18:00, έγινε ο γάμος στην Άγια Αναστασία. 
Στην εκκλησία υπήρχαν περίπου διακόσια άτομα που ήρθαν στην Κέρκυρα καλεσμένοι από το ζεύγος των νεονύμφων, ο ιερέας μας ο Παπαγιώργης και αρκετοί Λιαπαδίτες. Έγινε η τελετή στέψης (στεφανώματα) όπως ορίζει το ορθόδοξο χριστιανικό τυπικό. Η διαφορά με τον ελληνικό γάμο ήταν μόνο η γλώσσα. Υπήρχε κουμπάρος και κουμπάρα (αντρόγυνο) και τέσσερις κοπέλες παράνυμφες με παραδοσιακές στολές, που ήτανε μπλε χρώμα με πλουμίδια. Η τελετή της στέψης ήτανε παρόμοια με τη δική μας. Ο παπάς έσερνε το χορό του Ησαΐα και έκανε τρεις βόλτες, όμως το κοινό δεν πετούσε ρύζι ούτε κουφέτα, όπως συνηθίζεται στο χωριό. Μετά το τέλος του μυστηρίου, οι νεόνυμφοι κάθισαν μπροστά στο δεσποτικό και μαζί τους οι κουμπάροι. Ο κουμπάρος ήταν μαζί με τον γαμπρό και η κουμπάρα μαζί με τη νύφη. Εκεί δέχθηκαν ευχές από όλους τους παρευρισκόμενους, για υγεία, ευζωία και μακροημέρευση.
Μετά την έξοδο από την εκκλησία, χόρεψαν στην πλατεία παραδοσιακούς φολκλορικούς χορούς του γάμου από τη χώρα τους. Ακολούθησε ολονύκτιο γλέντι σε γειτονικό ξενοδοχείο.
Το μυστήριο τέλεσε ο Ρουμάνος ιερέας Μιχαήλ Βοϊτσέσκου, που λειτουργεί στην ενορία Λίνια του χωριού Χλωμός και ψάλτης ήταν ο γιος του, Μιχαήλ Βοϊτσέσκου.

Σημ: Φιλοδοξούμε να προσθέσουμε και άλλο δημοσιογραφικό υλικό, καθώς και φωτογραφία των νεονύμφων.

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015

Ροβινιά, η αγαπημένη μας

Η Ροβινιά έχει την ιστορία της. Είναι μία μικρή όμορφη παραλία στα δεξιά όπως μπαίνουμε στον όρμο των Λιαπάδων. Βρίσκεται σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων δυτικά του χωριού και χρειάζεται κάποιος 20 λεπτά να πάει με τα πόδια, ενώ το αυτοκίνητο φθάνει μέχρι την κορυφή της βίλας. 
Είναι απείρου κάλλους και είναι η αγαπημένη παραλία όλων μας και χιλιάδων ξένων που είναι φανατικοί επισκέπτες. Τη θερινή περίοδο, δέχεται πολλούς επισκέπτες που φθάνουν εκεί από όλο τον κόσμο, αλλά και από την Κέρκυρα και τα γύρω χωριά και δια θαλάσσης από την Παλαιοκαστρίτσα και άλλες παραλίες. Είναι γνωστή στο εξωτερικό σαν ο κόλπος που μαγνητίζει. Είναι ο καλύτερος πρεσβευτής των Λιαπάδων, που προσφέρει εύσημα και επαινετικά σχόλια.
Οι λουόμενοι έχουν την τύχη να δουν την πρωτότυπη και όμορφη πλωτή καντίνα του Τάγκου και να αγοράσουν τοστ, μπίρες  και αναψυκτικά.
Χαρακτηριστικό γνώρισμα της Ροβινιάς είναι η όμορφη σπηλιά της, το σήμα κατατεθέν και το σημείο αναγνώρισης. 
Η σπηλιά έχει άνοιγμα με πλάτος 6 μέτρα, βάθος 17 μέτρα και ύψος 15 μέτρα. 
Στο βάθος της γράβας προς τα δεξιά, υπάρχει ένα ανηφορικό στρατί που ανεβαίνει και βγαίνει  πάνω στο λόγγο, όπου μετά από 250 μέτρα φθάνει στην “Τρύπα του Χα”.
Είναι το φυσικό λιμάνι για τους ψαράδες των Λιαπάδων. Είναι απάνεμο και τα πλεούμενα δεν κινδυνεύουν με κανένα καιρό. Εκεί οι ψαράδες με την αρμύρα της θάλασσας, βγάζουν τα ψάρια τους, μπαλώνουν τα δίχτυα τους και καλαφατίζουν τις βάρκες τους.
Ο τράφος της Ζαργάνας, συμπληρώνει τη μικρή ιστοριούλα για τη Ροβινιά μας.

“Η βίλα του Λόρδου”
“Η βίλα του Λόρδου” -όπως επικράτησε να λέγεται- είναι μία άσπρη βίλα που δεσπόζει στο μικρό κόλπο της Ροβινιάς. Ο Christopher Grey Tennant, ήταν ένας Σκωτσέζος ευγενής, ο οποίος επισκέφθηκε τη Ροβινιά στα μέσα της δεκαετίας του 1950 και έκτοτε έμεινε για όλη του τη ζωή ερωτευμένος μαζί της. Δεν ήταν Λόρδος, όπως συνηθίζουν να λένε, είχε όμως τον τίτλο του 2ου βαρόνου του Glenconner. Ήταν ζωγράφος και θεώρησε την Ροβινιά το καλύτερο μέρος για να ζωγραφίσει. Πολλές φορές πήγαινε με το σκάφος του στις δυτικές παραλίες -κυρίως στη Μυρτιώτισσα- και ζωγράφιζε θαλασσινά τοπία.
Ροβινιά 2015: Με περίφραξη και νέο δρόμο πρόσβασης
Αγόρασε το κτήμα στη Ροβινιά που ανήκε στα τρία αδέλφια του Μπάτιου: το Σπύρο, τον Οδυσσέα και τον Αντώνη. Το κτήμα αυτό έχει συνολική έκταση 16,300 μέτρα, το οποίο στην κορφή είχε λόγγο, στη μέση ελιές και στις κάτω σκάλες αμπέλια. Η έκταση αγοράστηκε προς 35,000 δραχμές το στρέμμα, με μετρητά.

Η οικογένεια του Λόρδου συμμετείχε ενεργά στην κοινωνική ζωή του χωριού. Ο Λόρδος ήταν κατ΄ επανάληψη Χορηγός της Φιλαρμονικής και το 1974 έδωσε χορηγία 8.000 δραχμές, σημαντικό ποσό για την εποχή εκείνη, με τα οποία ο σύλλογος αγόρασε μουσικά όργανα. Η σύζυγός του Ελισάβετ, βοηθούσε οικονομικά ανήμπορες λιαπαδίτικες οικογένειες και τους έστελνε με τον Θοδωρή τον Μπάτιο φακελάκια των 2.000 δραχμών.

Το 1963(;), εκδόθηκε άδεια οικοδομής από την Πολεοδομία Κέρκυρας, στο όνομα της συζύγου του Elizabeth M. Powell.
Την αρχιτεκτονική  διαμόρφωση της βίλας, έκανε ο αρχιτέκτονας Σιορ Νάνες Κόλλας.
Οι οικοδομικές εργασίες, μαζί με ηλεκτρικά και υδραυλικά και μέχρι την πλήρη αποπεράτωση, διήρκεσαν δύο χρόνια από το 1964 μέχρι το 1966.
Την εργολαβία των οικοδομικών εργασιών την πήραν δύο Λακωνίτες, ο Στεφανής και ο Δημήτρης (Μίμης) Κόλλας, που είχαν απλή συνωνυμία με τον αρχιτέκτονα.
Όλα τα δομικά υλικά κατασκευής, αλλά και ηλεκτρολογικά, υδραυλικά και άλλα, μεταφέρθηκαν με πλωτά μέσα από την Παλαιοκαστρίτσα. 
Από την παραλία της Ροβινιάς μέχρι την οικοδομή, πενήντα περίπου εργάτριες –κυρίως Λιαπαδίτσες- κουβαλούσαν στο κεφάλι πέτρες, σακιά με άμμο, ασβέστη, τσιμέντα και άλλα υλικά, όπως δείχνει η παραπάνω φωτογραφία του 1964, η οποία δείχνει την εργατιά που εργάζονταν στη βίλα. Στην ιστορική αυτή φωτογραφία, φαίνονται:(Από αριστερά, πάνω σειρά: Ένας Λακωνίτης, ένας ξενοχωρίτης, η Αύρα του Ντάντου, ο Γιάννης Κανατάς από τους Λάκωνες, η Κούλα του Καπαλούπη, η Μαρία του Σάγκα, η  Βαγγελιώ του Τσαντίλου, η Αγγέλω του Γιωργούτσου, η Μήλω του Πετέν, η Νικολέτα του Μπενιαμή, η Μαρία του Γαλάνη, η Θέκλη της χήρας, η  Αγγέλω του Θεούλη. Στην κάτω σειρά: ένας δουκαδίτης,  η Αγγελίτσα του Πόλου,ο Νικηφόρος από τους Δουκάδες, ο Σπύρος ο Γούνος από τους Δουκάδες, η Αθηνά του Φασαρδεμή, η Θέκλη του Τσιρίτα,  ο Γιάννης του Δυσσέα με την τρίτσα και η Κάτε του Μπότσολου). 

Στο χώρο κτίστηκαν τέσσερα κτίρια:
1. Το κυρίως σπίτι, που είχε ισόγειο και πρώτο όροφο, με πολύ μεγάλο σαλόνι στο ισόγειο και τρεις κάμαρες με βοηθητικούς χώρους στον πρώτο όροφο.
2. Ο ξενώνας, που ήταν ισόγειο κτίσμα με δύο κάμαρες.
3. Σπίτι για το προσωπικό στο ισόγειο με δύο κάμαρες και
4. Ένα Studio με δύο κάμαρες.


Καθαριότητα. Η αύξηση του τουρισμού δημιούργησε πρόβλημα καθαριότητας του χώρου, καθώς πλαστικά μπουκάλια και κάθε είδους στερεοί ρύποι, γέμιζαν το στρατί και την παραλία. Η δυσκολία της καθαριότητας έγκειται στο γεγονός ότι η αποκομιδή πρέπει να γίνει δια θαλάσσης. Η οικογένεια του Λόρδου αγαπούσε τη φύση και φρόντιζε για την καθαριότητα του περιβάλλοντος χώρου. Υποχρέωνε μάλιστα το προσωπικό του να καθαρίζει την παραλία αλλά και τον τράφο της Ζαργάνας, από τα κάθε είδους σκουπίδια που έριχναν κάποιοι κάτοικοι του χωριού στην κορυφή του τράφου και που η βροχή τα κατέβαζε στη Ροβινιά.
Τα τελευταία 15 χρόνια, η καθαριότητα της Ροβινιάς είναι ανύπαρκτη, με μικρό ενδιαφέρον επί εποχής Δήμου Παλαιοκαστριτών, ενώ τα τελευταία χρόνια η καθαριότητα της Ροβινιάς γίνεται με απουσία του Δήμου, αλλά με έντονο ενδιαφέρον και προσωπική εργασία και ευαισθησία, από τον Μιχάλη Ρεπούλιο, τον Τάγκο, ο οποίος καθημερινά μαζεύει τα σκουπίδια και παραδίνει καθαρή τη Ροβινιά στους λουόμενους.

Η οικογένεια του Θοδωρή του Μπάτιου (Θοδωρής, Μαρία και αργότερα και τα δύο παιδιά τους Σπύρος και Νίκος), εργάστηκαν στην υπηρεσία του Λόρδου για 40 χρόνια και 5 μήνες.

Ποιος ήταν ο Λόρδος
Γεννήθηκε στη Σκωτία στις 14 Ιουνίου1899
 Απεβίωσε στην Κέρκυρα στις 04 Οκτωβρίου1983
 Πατέρας του ήταν ο Edward Priaulx Tennant
 Μητέρα του ήταν η Pamela Genevieve Adelaide Wyndham
 Παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο Pamela Winfred στις 25/9/1925, από την οποία απέκτησε δύο παιδιά τον Collin και τον James
 Παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του Elizabeth M. Powell, στις 25/03/1935, από την οποία απέκτησε την Emma, τον Tobias  και την Catherine.  

“Η βίλα του Λόρδου”, πουλήθηκε από τον γενικό κληρονόμο Collin Christopher Paget Tennant τον Αύγουστο του 2004, σε μία υπεράκτια εταιρία ρωσικών συμφερόντων με έδρα την Κύπρο. Σήμερα (2015) –σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες- η βίλα βρίσκεται σε κληρονομικές εκκρεμότητες.

Λίγο πιο πέρα από τη Ροβινιά, δύο ακόμη βίλες επώνυμων ξένων, δείχνουν το ενδιαφέρον και την αγάπη για τις όμορφες παραλίες του χωριού μας:
-Ο Ελβετός κροίσος Ραϋμόνδος, λίγο έξω από το Λιμνί και
-Ο Αμερικανός Sipper, διευθυντής της ορχήστρας της Νέας Υόρκης, στην Κληματιά. Και οι δύο παραπάνω βίλες παραμένουν σήμερα κλειστές με κληρονομικές εκκρεμότητες.

Ο τράφος της Ζαργάνας.
Είναι ένα μικρό ποτάμι, που ξεκινάει από τις Μηλιές και τα Καμίνια και εκβάλει με φυσική ροή στη Ροβινιά. Δεν έχει μεγάλη απόσταση για να γίνει απειλητικό. Όμως, όταν δέχεται υπερβολική ποσότητα νερού, κατεβαίνει με δύναμη και πολύ θόρυβο. Η κοίτη του δεν καθαρίστηκε ποτέ. Ότι κάνει η φύση από μόνη της. Πολλές παλιές Λιαπαδίτσες, παίρνανε τα λίγα σκουπίδια τους και τα πέταγαν στον τράφο, με τη σιγουριά ότι θα καταλήξουν στη θάλασσα. Όμως κάποια από αυτά τα στερεά απόβλητα, “σκάλωναν”  στα τοιχώματα του ποταμιού και στένευε το πλάτος του, άρα δυνάμωνε η ορμή του. Κάποια φορά, εκεί που είναι τώρα το γιοφύρι στο δρόμο για το Λιμνί, δύο αδελφές (του Βάβυλα), πνίγηκαν στην προσπάθειά τους να περάσουν το ποτάμι. Η μία κοπέλα πάτησε σε κάποια πέτρα για να περάσει απέναντι και έπεσε στο νερό. Η αδελφή της προσπάθησε να την σώσει και χάθηκαν και οι δύο. Αυτό το περιστατικό στάθηκε αιτία να ακουσθούν σχόλια για δεισιδαιμονίες.

Η τρύπα του Χα.
Δοξασίες και δεισιδαιμονίες, μιλάνε και για την τρύπα του “Χα”, με αποτέλεσμα να μην θέλει να πάει κάποιος εκεί, άλλωστε είναι δύσκολο εγχείρημα. Ωστόσο, έχουν πάει αρκετοί φυσικά. Σε απόσταση 250 μέτρα από τη Ροβινιά, η τρύπα αυτή είναι σαν ένα πηγάδι που δεν φτιάχτηκε από ανθρώπινα χέρια. Έχει ύψος 20-30 μέτρα και από πάνω δεν βλέπεις νερό ή θάλασσα. Όταν ρίξεις όμως μία πέτρα, ακούς το θόρυβο ότι πέφτει στη θάλασσα.
Μπαίνει κανείς μέσα, μόνο κολυμπώντας και με αρκετό μακροβούτι και αυτό το έχουν κάνει πολλοί δύτες στο παρελθόν.

ΠΗΓΗ: Τα προσωπικά στοιχεία του Λόρδου, αντλήθηκαν από εδώ, ενώ τις υπόλοιπες πληροφορίες, τις διηγήθηκε ο Θοδωρής Μάζης Μπάτιος στις 6 Οκτωβρίου 2015 και ο Μιχάλης Ρεπούλιος, ιδιοκτήτης της καντίνας που μας έδωσε και τη φωτογραφία της καντίνας στις 10 Οκτωβρίου 2015.

Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2015

Η Παλαιοκαστρίτσα άλλοτε και τώρα

Η μαγευτική Παλαιοκαστρίτσα, φημισμένος προορισμός Ελλήνων και ξένων, υπήρξε υπερήφανος πρωταγωνιστής στην οικονομική και τουριστική ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής, προσφέροντας στους κατοίκους της μία εναλλακτική πρόταση εισοδήματος, αντιστρόφως ανάλογη των παραδοσιακών ασχολιών, όπως ήταν η ελαιοκομία, η αλιεία και η κτηνοτροφία.
Χωρίς ...χρονολογικές ενδείξεις
Στη διπλανή φωτογραφία, η οποία προέρχεται από το corfu-museum και τη συλλογή του κ. Γιάννη Πετσάλη, τίποτα δεν δείχνει για την τουριστική έκρηξη που θα ακολουθούσε. Κανένα οίκημα δεν υπήρχε στην περιοχή -που ανήκει στους Λάκωνες- για να προοιωνίσει το λαμπρό μέλλον που έμελλε να έλθει. Από την εύλογη τουριστική ανάπτυξη της Κέρκυρας στο δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα, η Παλαιοκαστρίτσα πήρε ένα γενναίο μερίδιο της τουριστικής αγοράς, εκμεταλλευόμενη τις φυσικές ομορφιές και τις ακρογιαλιές της, που γρήγορα αναγνωρίστηκαν από τους Έλληνες και ξένους επισκέπτες. Οι μεγάλες επενδύσεις στην τουριστική υποδομή, μαζί με τη γνώση και εφαρμογή του τουριστικού μάρκετινγκ, βοήθησαν στην ανάπτυξη, αποφέροντας συνάλλαγμα στη χώρα, αλλά και βοηθώντας την ενδυνάμωση των προσδοκιών και την αύξηση τους εισοδήματος των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής.
.
1977: Η καλή αρχή ξεκίνησε επιτυχώς
Στα μέσα του περασμένου αιώνα (1977), ένας Γερμανός τουρίστας, με τη διπλανή φωτογραφία του, μας δίνει το στίγμα μιας πρώτης εντύπωσης για την μετέπειτα εκρηκτική άνοδο της τουριστικής ανάπτυξης που θα ακολουθούσε. Η διεθνής τουριστική αγορά υποστήριξε έμπρακτα την ανάπτυξη της περιοχής, με αμοιβαία οφέλη. Περισσότερο απ' όλα όμως, τα σχόλια των ξένων επισκεπτών, είναι εκείνα που διέδωσαν τα φυσικά κάλλη της Παλαιοκαστρίτσας, δημιουργώντας μία συνεχώς αυξανόμενη ανθρώπινη αλυσίδα, που συνωστίζεται, ποιος να την χαρεί πρώτος. Η άναρχη αύξηση του τουρισμού, έδωσε και λάθος μηνύματα, καθώς πολλοί προέβησαν σε νέες επενδύσεις, αναλαμβάνοντας ρίσκο έναντι μιας υποτιθέμενης μείωσης του όγκου της τουριστικής αγοράς. 
Περιμένουμε καλύτερες μέρες προσεχώς
Από το 1990 και μετά έφθασαν τα πρώτα σημάδια κορεσμού της αγοράς, που οφείλονται σε πολλούς λόγους, όπως μεταξύ άλλων, η οικονομική κρίση, ο ανταγωνισμός από άλλες περιοχές της Κέρκυρας, η υποβάθμιση των παρεχομένων υπηρεσιών, η προσφορά ενοικιαζομένων δωματίων, από άτομα χωρίς ξένες γλώσσες και άγνοια του τουριστικού αντικειμένου κ.α. Σήμερα, η οικονομική κρίση έχει φέρει σε πολύ δύσκολη θέση όλους τους τουριστικούς επιχειρηματίες. Από τη μία μεριά η μείωση του αριθμού των επισκεπτών, από την άλλη η αλλαγή της εθνικότητας στις αφίξεις ξένων, με σημαντική μείωση των Ευρωπαίων επισκεπτών και παράλληλη αύξηση από χώρες της ανατολικής Ευρώπης. 
Η Παλαιοκαστρίτσα είναι εδώ με τα γαλαζοπράσινα νερά της και τις κοραλλένιες παραδείσιες προτάσεις της και περιμένει να τις χαρίσει απλόχερα στους πολίτες όλου του κόσμου, που έχουν ανάγκη από ηρεμία, χαρά και απόλαυση.

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

40 Χρόνια Φιλαρμονική Λιαπάδων

Για να απολαύσετε το video πατήστε εδώ
Αισίως η Φιλαρμονική Λιαπάδων, έφθασε να γιορτάζει τα 40 χρόνια της λειτουργίας της.
Μία δύσκολη πορεία μέσα στο χρόνο, με πολλά και δισεπίλυτα προβλήματα, που όμως οι εκάστοτε διοικούντες τον Σύλλογο, κατάφεραν να ξεπερνούν με επιτυχία.
Ο εορτασμός των 40 χρόνων, έγινε με μία σειρά μουσικών εκδηλώσεων τη φετινή χρονιά, με κυρίαρχη εκδήλωση τη συναυλία που δόθηκε το βράδυ της Κυριακής 3 Αυγούστου 2014, στον κατάμεστο περίβολο του δημοτικού σχολείου του χωριού. Η συναυλία -υπό την καθοδήγηση του αρχιμουσικού Σπύρου Μεταλληνού- είχε καθολική επιτυχία και εγγράφεται στο ενεργητικό του Συλλόγου. Στην εκδήλωση αυτή συμμετείχε και η μπαντίνα, όπου οι μικροί μουσικοί του χωριού μας, πήραν το βάπτισμα της πρώτης δημόσιας εμφάνισης και χειροκροτήθηκαν ζωηρά.Τη συναυλία έκλεισε ο Νίκος του Σπύρου του Τσαγκάρη, με μία σειρά από αξέχαστες μελωδίες.
Θα θυμόμαστε πάντα αυτούς που σε δύσκολες εποχές επεχείρησαν το ακατόρθωτο και κατάφεραν να μας αφήσουν μία ανεκτίμητη κληρονομιά που ακούει στο όνομα: “Φιλοπρόοδος Μουσικός Σύλλογος Λιαπάδων”. Από το 1965 και μέχρι σήμερα, η Φιλαρμονική του χωριού μας, στέκεται επάξια δίπλα στις άλλες Φιλαρμονικές του νησιού, τιμώντας και εισπράττοντας εύσημα για το χωριό μας. Η μεγάλη επιτυχία εστιάζεται αφενός στις άοκνες προσπάθειες των μουσικών μας, αλλά και στις άριστες γνώσεις των δασκάλων της μουσικής που πέρασαν από το χωριό μας. Οι δάσκαλοι βρήκαν στο χωριό μας, ισχυρή θέληση, ελλιπή εξοπλισμό σε όργανα, αλλά και πλούσιο έμψυχο υλικό. Σχεδόν όλα τα λιαπαδιτόπουλα έμαθαν να αγαπάνε τη μουσική και πέρασαν από το μουσικό σώμα. Η αγάπη για τη μουσική μεταφράζεται στα  αθώα χαμόγελα των παιδιών μας και στις υψηλές επιδόσεις πολλών στη μουσική παιδεία.
Η Φιλαρμονική Λιαπάδων, θα συνεχίζει εσαεί την ανοδική πορεία της και οι απανταχού Λιαπαδίτες, δηλώνουμε ότι θα βοηθήσουμε έμπρακτα να συνεχισθεί το έργο της.

Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Λιαπάδων “Η ΕΣΤΙΑ”

Από πολύ νωρίς, έγινε αισθητή η ανάγκη για τη δημιουργία συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων στο χωριό. Η πλημμελής κάλυψη των σχολικών αναγκών από την Πολιτεία, ανάγκασε τους γονείς και κηδεμόνες των μαθητών του δημοτικού σχολείου, να βοηθήσουν έμπρακτα το διδακτικό προσωπικό και να προσφέρουν ηθική και υλική υποστήριξη, με σκοπό την καλύτερη οργάνωση του σχολείου και την προώθηση λύσεων για τα εκάστοτε παρουσιαζόμενα προβλήματα. Δευτερευόντως, να βοηθήσουν για την αγορά οργάνων διδασκαλίας, για την οργάνωση σχολικών εορτών που ενδυναμώνουν τη θέληση και την αγάπη των μαθητών για το σχολείο, τη δημιουργία ευγενούς άμιλλας στο σχολικό αθλητισμό και γενικά στη διαμόρφωση του ήθους των μαθητών.
Μάθετε περισσότερα για το Σύλλογο και δείτε τους διατελέσαντες Προέδρους μέχρι σήμερα.

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Διπλό ουράνιο τόξο στους Λιαπάδες

Διπλό ουράνιο τόξο πάνω από το Απανωλίβαδο
Το ουράνιο τόξο είναι ένα πολύχρωμο οπτικό μετεωρολογικό φαινόμενο, κατά το οποίο εμφανίζεται το φάσμα των χρωμάτων που συνθέτουν το ορατό φως στον ουρανό. 

Για να γίνει αντιληπτό το ουράνιο τόξο, αυτός που το παρατηρεί θα πρέπει να έχει στραμμένα τα νώτα του στον Ήλιο.
Συνήθως το ουράνιο τόξο εμφανίζεται, όταν είναι “λιαντούρα” που λέμε, δηλαδή να είναι ήλιος και βροχή. 

Τετάρτη 23 Ιουλίου 2014 ώρα 19:55, απόγιομα με ήλιο και βροχή, βγήκε το ουράνιο τόξο πάνω από το Απανωλίβαδο και σε ένα λεπτό βγήκε από πάνω του και ένα δεύτερο πιο αχνό, διπλό δηλαδή. Είναι ένα σπάνιο φαινόμενο που στο χωριό δεν είχε αποτυπωθεί ποτέ μέχρι τώρα κάτι παρόμοιο.
Το παρακάτω στιχάκι το λέγανε οι παλαιότεροι στο χωριό στα μιτσά παιδιά, όταν είχε ήλιο και βροχή.
Ουράνιο τόξο από τον Πηλό μέχρι τον Άη Συμιό


Ήλιος και βροχή
παντρεύονται οι φτωχοί
Ήλιος και φεγγάρι
παντρεύονται οι γαϊδάροι.                                         
Στη βάση της πάνω φωτογραφίας, φαίνεται το ξυλουργείο του Άρη του Λαή, το Μαδαριό, πιο πίσω η Σουριανάτα και ο ορίζοντας.

Στη διπλανή φωτογραφία (άγνωστο πότε), το ουράνιο τόξο αρχίζει από τον Πηλό, του Παρατικού και καταλήγει στον Άη Συμιό.

Σύμφωνα με ένα γνωστό ευρωπαϊκό μύθοστη βάση του ουράνιου τόξου, είναι ένα τσουκάλι γεμάτο χρυσάφι, που θα το πάρει όποιος φθάσει πρώτος εκεί.
Φυσικά το ουράνιο τόξο είναι οφθαλμαπάτη και δεν εντοπίζεται στο χώρο.


Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2014

Ραντεβού στο χωριό Λιαπάδες

Φωτογραφία αρχείου
Στο πλαίσιο των παρουσιάσεων της κερκυραϊκής υπαίθρου από το κερκυραϊκό κανάλι Start, την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου παρουσιάσθηκε το πρώτο μέρος της παρουσίασης του χωριού μας. Για το χωριό μας η εκπομπή αυτή είναι μία σημαντική προβολή, καθώς φέρνει στη δημοσιότητα την καθημερινότητα που βιώνουν σήμερα το χωριό και οι χωριανοί μας. Η εκπομπή προβάλλει το χωριό μας κάνοντας ευρύτερα γνωστή την ιστορία μας και την πρόοδο που συντελέσθηκε από το δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα μέχρι σήμερα. Η παρουσίαση -που προβλήθηκε και διαδικτυακά- έδωσε τη δυνατότητα στους ανά τον κόσμο Λιαπαδίτες, να δουν το χωριό μας όπως είναι σήμερα, πόσο διαφορετικό και όμορφο είναι τώρα και να φέρουν στη μνήμη τους παλιές θύμησες και νοσταλγίες. Να δουν τις παραλίες μας, τη Γιόφυρα και τη Ροβινιά, όπως είναι σήμερα, μετά την τουριστική αξιοποίησή τους.

• Στο παρακάτω link μπορείτε να παρακολουθήσετε την πρώτη από τις τέσσερις συνολικά εκπομπές, που μεταδόθηκε την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2014.

• Το δεύτερο μέρος  της παρουσίασης, που προβλήθηκε την Κυριακή 2 Μαρτίου 2014, μπορείτε να το δείτε στο παρακάτω link:
http://www.youtube.com/watch?v=vjwANOns9gM

• Το τρίτο μέρος που προβλήθηκε την Κυριακή 9 Μαρτίου 2014 στις 13:00 ώρα Ελλάδος, μπορείτε να το δείτε στο παρακάτω link: 
http://www.youtube.com/watch?v=wdhW6jAk4iI

• Το τέταρτο και τελευταίο μέρος της π[αρουσ'ιασης που προβλήθηκε την Κυριακή 16 Μαρτίου 13:00 ώρα Ελλάδος, μπορείτε να το παρακολουθήσετε ακολουθώντας το link: https://www.youtube.com/watch?v=6DJzyL5N5hc